• Voor kunst wordt niet altijd betaald

    24 oktober 2015

    Laatst had ik gordijnen nodig voor de huiskamer. Door de vele keuzen in stoffen en kwaliteiten vond ik het moeilijk om een beeld te vormen van een stof in mijn woning. De vraag waar ik maar niet uitkwam was hoe het in de werkelijkheid zal uitvallen. Dat hang natuurlijk ook allemaal af van de manier van verwerken, de soepelheid van de stof, de gekozen plooien, de manier van ophangen, de gekozen rail. Kortom in ben geen stoffeerder dat merkt u al. Nee, ik ben kunstenaar.

    De keuze was moeilijk en ik kon eigenlijk geen beslissing nemen over de te kiezen stof.. Dus vroeg ik aan de winkelier of hij drie gordijnen voor mij wilde maken om deze vervolgens bij mij in huis op te hangen  zodat ik een keuze kon maken. Dat vond hij vreemd.

    Ik was verbaasd mede omdat hij vond dat ik dan wel voor drie gordijnen moest betalen. Dat terwijl ik er maar één zou afnemen. Nu zij ik al, ik ben kunstenaar. Laatste kreeg ik weer eens een uitnodiging om mee te doen aan een project. Voor een organisatie moest een kunstwerk worden gemaakt. Verschillende kunstenaars werden uitgenodigd om een werk te maken en dit aan de organisatie over te dragen, zodat zij een keuze konden maken welk werk uiteindelijk zou worden aangekocht. De niet gekozen werken zouden retour gaan naar de kunstenaar. Dat vonden zij niet vreemd.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 599 keer bekeken

  • Van hand tot hand

    8 februari 2015

    Ik ben al lekker op weg met mijn nieuwe serie tekeningen over handen. Alhoewel de details van de reeks mij nog niet voor ogen staan, ben ik gewoon begonnen. Werkende weg hoop ik mijn vorm te vinden.

    Handen die iets doen

    Ik schets handen in viltstift op papier. Volwassen handen, kinderhanden, oude- en jonge handen, kantoorhanden en werkmanshanden. Handen die iets doen en een activiteit uitvoeren. Toch gaat het niet alleen over de activiteit. Dit is slechts de aanleiding.

    Gaat het om de tekeningen, om de compositie, om wat ik met viltstift kan uitdrukken?

    Je ziet, ik ben zoekende naar de interactie tussen de viltstift en de handen. Een ontdekkingstocht met onbekende bestemming. "Geen nood", zoals ze in Suriname zeggen oftewel, het komt wel goed.

    Handen vertellen

    Waarom ben ik zo gefascineerd door handen. Na jaren van portrettekenen, dat ik overigens niet heb verlaten, zie ik mijn handen als kleine portretjes. Handen vertellen. Mijn vraag is, wat vertellen ze getekend in viltstift? Ik ben benieuwd.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 764 keer bekeken

  • Brain to brain kunst

    8 februari 2015

    De sensor verovert onze wereld en neemt activiteiten van ons over. Het duurt niet lang meer voor de zelfrijdende auto door Nederland rijdt. Sensornetwerken zorgen er dan voor dat de voertuigen letterlijk in goede banen worden geleid. Bij heel veel activiteiten kunnen wij ons wel voorstellen hoe de robotisering haar intrede kan krijgen maar hoe zou dit er in de kunstsector uit gaan zien.

    Blijf ik nog wel fysiek tekenen? Is het mogelijk om sensornetwerken in te zetten in de kunst? Dit houdt mij al enige tijd bezig.

    "Kunststation"

    Zou het mogelijk zijn om een tekening die ik in mijn hoofd maak direct door te zenden naar een "kunststation" die het werk dan fysiek vormgeeft? Daar wordt dan, in mijn geval, papier geprint, natuurlijk met een 3D-printer. Vervolgens wordt dit papier voorzien van mijn tekening. Misschien kan dat ook wel in één stap. Dus pinten en tekenen tegelijk bedenk ik me nu. Dan een lijst erom en klaar is het werk om verzonden te worden naar mijn koper. Zo kan ik dan ook in oplagen werken wanneer ik dit wil. Maar hebben we die fysieke, "aanraakbare kunst" nog wel nodig? Kan het niet nog slimmer?

    "Brain to brain"

    Is het mogelijk om een tekening of andere kunstzinnige uiting direct vanuit mijn brein "door te zenden" naar het brein van een andere persoon, bijvoorbeeld een koper? Zodat mijn koper het werk altijd kan bekijken zonder de beperking van plaats en tijd. Stel je die koper eens voor. Hij heeft een drukke dag gehad en zoekt wat ontspanning, naast muziek zet hij ook zijn aangekochte kunst aan om daar eens heerlijk van te genieten. Dit kan allemaal op het moment dat hij dit wil. Of hij nu op een terras zit of in het openbaar vervoer op weg naar huis. De kunst is beschikbaar wanneer hij dit wil 24/7.

    Een idee?

    Meer Blogs

    Eerder schreef ik, binnen het onderwerp toekomst, een blog over "Windmolens op zee".

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 794 keer bekeken

  • Genie├źn, vervalsers en Chinezen

    31 januari 2015

    Afgelopen week las ik het boek "De verdwenen schilderijen" van Gauke Andriesse. Een thriller over list en bedrog waarin onder anderen Han Vermeegen, de "Meestervervalser" wordt opgevoerd. Ook moest ik denken aan de "Meestervervalser" Geert Jan Jansen waarvan ik eerder het boek "Magenta" las die misschien een nog groter vervalser was. In ieder geval in volume.

    Valse Vermeers

    Terug naar Vermeegen. Ik vind het altijd weer lastig met een gedramatiseerd verhaal om fictie en werkelijkheid uit elkaar te halen. Wat ik wel wist van Han Vermeegen was dat hij:

    - valse Vermeers maakte

    - een "Vermeer" van zijn hand aan Hermann Göring verkocht

    - na zijn veroordeling, na WOII, zijn straf niet uitzat omdat hij overleed

    Met bakeliet en een kacheltje

    Gelukkig is er veel over Vermeegen geschreven en na een kleine ontdekkingsreis weet ik nu iets meer van deze fascinerende figuur.

    Wat ik niet wist was dat hij ook vervalsingen heeft gemaakt van Frans Hals, Ter Borch en Pieter de Hooch (links Frans Hals en rechts Vermeegen).

    Vooral de wijze van vervalsingen vind ik intrigerend en vooral heel erg tijdrovend. Naast natuurlijk het gebruik van oude verfformules bedacht hij een methode waarin hij, door het gebruik van bakeliet, de verf liet harden waardoor, na verhitting, het schilderij oud en craquelé werd. Deze methode heeft hij in de loop van de jaren verfijnd en uitgewerkt.

     

     

    De Hertjes"van Vermeegen

    In Nederland kennen wij Vermeegen ook van zijn eigen werk dat uiteenlopende thema"s betrof. Zo zijn er heel wat "Hertjes"in omloop. Werken die hij in oplage van duizenden produceerde in de jaren "20 van de vorige eeuw.

     

     

     

    Valse "Appels" van Jansen

    Ook moest ik denken aan de latere "Meestervervalser" Geert Jan Jansen die werd gearresteerd in 1994 in Frankrijk waar in zijn huis meer dan 1500 kunstwerken werden gevonden van onder anderen Gestel, Appel, Matisse, Picasso en Miró.  Pas in 2000 werd hij hiervoor veroordeeld. Hij schreef hierover zelf het boek "Magenta" waarin hij met veel bravoure zijn leven rond de vervalsingen schets. 

    Bijzonder is dat hij nog steeds werkt maar nu, zoals hij dit zelf noemt, "in de stijl van" Cobra, Monet, Klimt, Van Dongen, en Mondriaan. Hij noemt zich nu "Meesterschilder". Daarnaast maak hij werk onder zijn eigen naam (afbeelding rechts).

    Felderhof ontmoet Geert Jan Jansen Deel 1

    Felderhof ontmoet Geert Jan Jansen Deel 2

    Een "Chinese Monet"aan de muur

    Eigenlijk is er niet veel veranderd. Je kan nu via internet een "Vermeer", "De Nachtwacht" of wie dan ook bestellen. Voor een bedrag van rond de € 900,00 hangt er een "Chinese Monet"aan de muur. Het formaat bepaalt de prijs. Waarom? Omdat er een markt is.

    Meer Blogs

     

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 2105 keer bekeken

  • Ik ben een echte ateliertekenaar

    31 januari 2015

    Sommige kunstenaars gaan naar buiten om een tekening te maken. Dit is aan mij niet besteed, al is het heerlijk om buiten te zijn en de natuur in te gaan. Toch werk ik liever in mijn atelier. Natuurlijk hangt binnen of buiten werken ook af van het onderwerp. Ik teken bijvoorbeeld zelden landschappelijk werk, waardoor de noodzaak om buiten te werken minder aanwezig is. Ook mijn werkwijze leent zich onvoldoende om buiten te werken.

    Gummen is geen optie

    Mijn tekeningen ontstaan vanuit meerdere concepttekeningen of versies. Werkende weg ontstaat het beeld van mijn tekening in viltstift. Omdat gummen bij viltstift geen optie is maak ik verschillende versies van de tekening met steeds kleine veranderingen in beeld en compositie. Soms gaat het om een enkele lijn, een andere keer betreft het een groter onderdeel. Twintig of dertig versies van een concept is in mijn werk geen uitzondering. Soms plak ik ook nieuwe delen of correcties in de tekening zodat ik niet elke keer opnieuw hoef te beginnen. Zo experimenteerde ik laatst met verschillende ogen in een portret, op zoek naar een beter resultaat. Ik tekende dus steeds nieuwe ogen die ik vervolgens inplakte in het portret, op zoek naar verbetering. Als laatste breng ik de tekening "op formaat".  Ook hier maak ik vaak meerder versies omdat bij een vergroting of verkleining, de lijndikte van de viltstift een belangrijke rol speelt om dezelfde uitstraling te behouden als de concepttekening.

    Heel veel kijken

    En verder is het natuurlijk heel veel kijken. Het Nederlandse spreekwoord, "Met passen en meten wordt de meeste tijd versleten" is op mijn werk zeker van toepassing.

    Meer blogs

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 795 keer bekeken

  • Iets om handen

    24 januari 2015

    Met veel energie ben ik begonnen met een nieuwe serie tekeningen. Na de vele portretten die ik tijdens het afgelopen jaar maakte, heb ik nu behoefte aan een uitstapje. Iets doen wat ik al heel lang wilde maar waarvoor de tijd mij steeds ontbrak. Een serie maken over handen.

    Handen in de kunst

    Geen gemakkelijke opdracht die ik voor mezelf heb bedacht maar ik vond dat het er nu maar eens van moest komen. Al sinds mijn opleiding heb ik een fascinatie voor handen. Handen die iets doen, er alleen maar zijn en toch uitdrukking hebben, handen die een betekenis hebben en handen die een richting in de afbeelding ondersteunen. Net als andere kunstliefhebbers raak ook ik geboeid door de, waarschijnlijk wel, beroemdste handen in de kunst. Natuurlijk bedoel ik het werk "De schepping van Adam" (1511) van Michelangelo, waarin twee handen elkaar alleen maar raken. Helaas heb ik de originele fresco in de Sixtijnse kapel nog nooit live gezien. Nog meer bijzonder is het daarom dat alleen al een afbeelding de energie toont die uitstraalt bij de aanraking van deze handen. Daarnaast noem ik natuurlijk ook de handen van Escher. Dit waren voor mij dé mannen die handen tot leven konden brengen.

    Sjablonen van handen

    Ooit vertelde iemand mij dat door de moeilijkheidsgraad van het tekenen of schilderen van handen, die niet alle schilders machtig waren, er in de 18e en in de 19e eeuw gebruik gemaakt werd van sjablonen.Van de meest voorkomende houdingen van handen waren sjablonen te koop voor deze minder vaardige kunstenaars. Sindsdien kijk ik altijd met bijzondere aandacht naar handen in schilderijen en jazeker, laatste zag ik dat er in één schilderij dezelfde sjablonen waren gebruikt voor de handen van verschillende personen. Het blijkt dus waar te zijn.

    Tekeningen van handen

    Mijn plannen zijn nog redelijk vaag en zwalken nog wat rond maar dat is niet erg. Vaak begint bij mij een nieuw project al zwalkend. Inmiddels heb ik wel al de eerste schetsen gemaakt en dat vraagt naar meer wat mij betreft. De vraag waar ik natuurlijk tegenaan loop is of met mijn techniek, tekenen met viltstift, het door mij beoogde resultaat zal worden bereikt. Een uitdaging dus. Aan de andere kant, zijn handen zo anders dan portretten? Zijn het niet ook kleine portretjes? 

    Meer blogs

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 894 keer bekeken

  • Soms denk ik wel eens, hoe houd ik het vol

    23 januari 2015

    Mijn wekelijkse tekenlessen met, op dit moment elf cursisten, zijn dit jaar een uitdaging in planning, flexibiliteit en persoonlijke aandacht.

    Ooit begon ik met een serie van tien lessen voor beginners aan de hand van een vast programma. Na deze serie startte ik een vervolgcursus. Deze keer weer tien lessen met nieuwe thema's. Dit was allemaal heel gestructureerd en iedereen volgde dezelfde lessen. Er werd wel eens geswitcht van cursusavond en ook wel eens een les op een later tijdstip ingehaald maar dit was, voor zover ik me herinner, de enige inbreuk op de planning. Op de avonden werkten er beginners en gevorderden met elk hun eigen programma en hun eigen stilleven. Allemaal erg overzichtelijk.

     

    Zes verschillende programma's

    Nu enkele jaren later is de variëteit aan niveau's van cursisten zo divers dat ik inmiddels met zes verschillende programma's werk voor elf cursisten. Er zijn nog steeds een aantal beginners maar er is ook een cursist die aan portretten werkt, een ander houdt zich weer bezig met het tekenen van scenes waar personen in voorkomen en twee andere cursisten werken aan het thema "Woest" voor de ZomerExpo 2015 elk met een eigen deelthema.  Ook zijn er deze keer twee gevorderden van jonge leeftijd waardoor het standaardprogramma iets moest worden aangepast. Ook tijdens deze cursus wordt er weer regelmatig van cursusavond geswitcht waardoor het aantal cursisten op een avond altijd weer een verrassing blijkt te zijn.

    Kortom, het is een veelheid van niveau's en opkomst. Ja, kan natuurlijk zeggen, dat doe je jezelf aan en dat is ook zo. Maar laat ik dit nu allemaal erg leuk vinden en er veel energie en inspiratie uithalen. Met veel plezier en energie zet ik me iedere week weer in tijdens de voorbereiding en tijdens de tekencursus zelf. Iedereen moet het gevoel hebben dat de lessen aansluiten bij hun behoefte en er moet natuurlijk vooruitgang geboekt worden. Eigenlijk moet iedereen gewoon plezier hebben in het tekenen.

     

    Meer blogs

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 892 keer bekeken

  • Soms even geen inspiratie

    17 januari 2015

    Soms heb ik even geen inspiratie. Niet voor een nieuwe tekening en ook niet voor een nieuw blog.

    Ik zat al enige tijd naar mijn beeldscherm te staren maar er kwam niets zinnigs uit. Heb ik niets meer te vertellen? Toen herinnerde ik me de tip die ik ooit van iemand kreeg om weer een blog te gaan schrijven wanneer het allemaal niet lijkt te lukken. Gewoon met een pen op een vel papier aan de slag gaan. Lekker ouderwets. Het voelt inderdaad op een één of andere manier anders dan digitaal schrijven wanneer de pen zacht over het papier voortgaat terwijl de lijnen zich vormen in letters. Eigenlijk is het tekenen met taal. Het lijkt wel een beetje op de ervaring die ik heb wanneer ik geconcentreerd werk met een viltstift op papier en ik langzaam de lijnen in een bepaalde richting laat lopen. Misschien moet ik mijn blog in het vervolg met pen en papier gaan schrijven. Ik zal hier eens over nadenken.

    Portretopdracht afgerond

    Hoe komt het nu dat dat tekenen even niet wil lukken? Is daar een verklaring voor? Afgelopen week heb ik twee portretopdrachten afgerond van een jongen en een meisje. Ze liggen nu bij de lijstenmaker om te worden ingelijst. Na zo'n periode van geconcentreerd werken aan tekeningen vind ik het altijd weer moeilijk om op te starten. Het lijkt wel of ik even tijd nodig heb om afstand te nemen. In mijn hoofd vragen verschillende ideeën over een nieuw project om voorrang maar daar komt niet concreets uit. Het lijkt alleen maar te verlammen.

    Nieuw werk op komst

    Ook hier is de remedie om aan het werk te gaan weet ik uit ervaring. Gewoon beginnen net al aan dit blog. Dus naar mijn atelier, potloden, stiften en papier pakken en aan het werk. Geen excusus meer.

    Lees meer >> | 1 Reactie | Reageer | 1088 keer bekeken

  • Plan een vaste avond

    11 januari 2015

    Wanneer is een goed moment om te tekenen? Eigenlijk is het antwoord hierop, elk moment. Toch zijn er voor mij een aantal voorwaarden nodig om ook daadwerkelijk naar een resultaat toe te kunnen werken.

    Gewoon aan het werk gaan

    Eerder schreef ik het blog "Tekenen is concentratie". Concentratie is voor mij wel een eerste vereiste. Die moet ik kunnen vinden tijdens het tekenen. Dus een leeg hoofd is hierbij essentieel. Geen huishoudelijke taken die liggen te wachten, de moestuin die om voorrang vraagt of nog erger, gedoe over iets. Aan de andere kant ga ik niet zitten wachten op een leeg hoofd. Dan onderneem ik niets want er is altijd wel iets dat belangrijker lijkt dan tekenen. Meestal ga ik gewoon aan het werk, wel of geen inspiratie of concentratie. Ik begin te tekenen en concentreer me op de lijnen en vormen en laat de tekening ontstaan. Ik kijk wat er gebeurd en stuur bij waar nodig. Vaak blijk de inspiratie en concentratie als vanzelf te ontstaan en de tijd vliegt met een ontspannend muziekje op de achtergrond.

    Plan een vaste avond in

    Wanneer je moeite hebt met je ertoe zetten om iets creatief te doen, plan dan een vast moment in de week of schrijf je in voor een cursus. Vaak hoor ik van cursisten dat ze thuis geen moment kunnen vinden maar op de vaste cursusavond heerlijk kunnen werken.

    Dus plan een vaste avond om tot meer creatieve uitspattingen te komen en ga aan het werk.

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1180 keer bekeken

  • Tekenen is concentratie

    9 januari 2015

    Afgelopen week is de tekencursus weer van start gegaan. Altijd weer spannend vooral om te zien hoe de nieuwe cursisten de eerste les ervaren. Maar ook wat het niveau is van de cursisten en hoe zij de lessen oppakken.

    De nadruk bij mijn tekenenlessen ligt op het tekenen van lijnen en vlakken. Het leren zien dat een te tekenen voorwerp is opgebouwd uit lijnen en vlakken.

    Concentratie

    Belangrijk hierbij is het niveau van concentratie. Wanneer je geconcentreerd een lijn of een vlak kan volgen en alleen gefocust bent op die lijn dan kijk je beter en zie je vervolgens ook meer. Je ziet dan bijvoorbeeld dat een lijn een kromming of een bolling maakt of dat een lijn een bepaalde richting op gaat en uiteraard ook een lengte heeft. Het klinkt allemaal heel logisch maar op deze manier tekenen is voor velen niet altijd eenvoudig. Vooral bij de beginnende tekenaars is die concentratie vaak nog niet aanwezig. Er wordt door hen vaak gedacht hoe een voorwerp eruit ziet dan dat er werkelijk wordt gekeken.

    Een fijne oefening om de concentratie te ervaren is altijd weer om iets ondersteboven te tekenen of iets na te tekenen waarbij je steeds maar een deel van de tekening zichtbaar maakt. Het mechanisme dat hierbij speelt werd al door Betty Edwards beschreven in haar boek Drawing on the Right Side of the Brain en werkt als volgt:

    - Wanneer je brein niet weet wat je tekent zal het alleen de lijnen volgen

    - Hierdoor verhoogt de concentratie

    - Kan je beter de richting van de lijnen bepalen

    - Kan je de lengte van de lijn beter inschatten

    - Wordt de tekening realistischer en beter

    Lees meer >> | 0 Reacties | Reageer | 1286 keer bekeken

  • Meer blogs >>